|
Wczesne rozpoznanie zaburzeń pamięci i zaburzeń poznawczych jest niezmiernie istotne, gdyż pociąga za sobą następstwa terapeutyczne. Ich przyczyną mogą być bowiem nie tylko łagodne zaburzenia poznawcze uwarunkowane wiekiem, ale także depresja, czy też choroby mózgu prowadzące do otępienia m.in. zaburzenia krążenia mózgowego, choroba Alzheimera, otępienie czołowo-skroniowe, otępienie z ciałami Lewy'ego. Dokładne rozpoznanie i zróżnicowanie występujących zaburzeń pamięci i zaburzeń poznawczych może wykonać jedynie wyspecjalizowany neuropsycholog przy współpracy z neurologiem.
Uznanymi czynnikami rozwoju łagodnych zaburzeń poznawczych jest wiek i niski poziom wykształcenia. Depresja i inne zaburzenia nastroju oddziaływują niekorzystnie na naszą pamięć i zdolności poznawcze. Przyczyną zaburzeń poznawczych mogą być także choroby mózgu i ogólnoustrojowe np. guzy mózgu, choroba nowotworowa, niedobór witaminy B12 lub kwasu foliowego, niedoczynność tarczycy, nadużywanie alkoholu, przyjmowanie niektórych leków (np. przeciwpadaczkowych). Powoduje to, że osoba, u której stwierdzamy zaburzenia pamięci i zaburzenia poznawcze podlegać powinna wielospecjalistycznej ocenie lekarskiej, w tym internistycznej, neurologicznej, psychiatrycznej i psychologicznej. |
